Bakıyorum ki bizler.. Çoğu zaman zavallıyız bu hayatta... Çoğumuz öyle görünüyor bana ve ben bunun için çok üzgünüm... Şiddete uğruyoruz;bu ne bir tokat ne de tartaklama olmak zorunda. Bir söz, bir bakış, bir snırlama... Aşamayacaklarımızın yaratılması hayatta... O aşamayacaklarımızla hepimiz karşılaşmadık mı? Her gün yok mu sokakta açlıkla ağızları kokan o diğer cins ve onların bakışları yetmiyor mu sanki bize? Ya karşılaştığımız daha daha zorluklar? Ya benim şimdiye kadar görmediğim ve karşıma çıkmayanlar ve digerlerine çelme takan o olaylar?
Zavallı mıyız biz? Yoksa sadece şanssız mıyız? Kendimiz değil miyiz buna neden? Belki değiliz değil mi?
Çocukken nasıl beklentiler yükleniyor bize? Mutlu bir yuva mı? O mutlu yuvada mı büyüdük?
o mutluluk gerçekten var mı sizce???
E peki bugün en iyi arabalara binen bizler? Buna nasil ulaştık? Ben bunlara, KISA YOLLARDAN demek isterim. O kısa yollar var ya, bizim köleliğimizin kontratları...
Aklım Erdikçe Yaşam Üzerine: Dayler Dayler Viran Dayler
-
Dayler dayler viran dayler…
Ah yüzüm güler kalbim ayler…
derken geniş söylenir ‘e’ler Rumeli ağzında. Sadece bu türküde mi sanki?
Yoo her ‘e’ “abe kızanım”...
19 yıl önce
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder